تلخ است که آن خاطره ها خاطرم آورد

جز بودن من خاطره زرد است کسی نیست

درشهر شبت کوچه هراسان امید است

این آخر راه است که یک آینه پیداست

تصویر تو در آینه فرد است کسی نیست

انگار کسی نیست که از غصه نترسد

این غصه چرا حسرت مرد است کسی نیست

دنبال کسی باش که عاشق شده باشد

هرچند که عاشق شده طرد است کسی نیست

من قصه ایی جزآدم و حوا نشنیدم

یک شهر ِ پراز عاطفه درد است کسی نیست